Güneş yeni uyanıyordu Tepelerin arkasında... bulutlara hafiften dokunuyor Ve Yeryüzüyle dans ediyordu.. Maviliğin tenime eriştiği bir vakite Sessizliğe sessizlik ekliyordum... Sustuğum kelimeler Duvarları çoktan yıkmış Sana kavuşuyordu. Nem almış bedenim Tenha bir yerde Eskimiş cümleleri parlatıp Zarif gökyüzüne bırakıyordu adem demir