Çoktandır kalemimi parmaklarımın Arasına tutuşturmadım Çoktandır ölmüştüm Kuru bir ağaçın dalında Paslanmış gökyüzünün altında Kimler uğurlayacaktı Ölürken bile Umutlarım hep bahar gibiydi Yağmurlar sarkardı Bozkırın göğüne Bütün çoçuklar şenlenirdi Neşelenirdi İçim biraz buruktu Çıkmaz sokağın duvarında Bu sabah tepelerden Haziran gibi yürüdüm Ve Kanat altı siyah beyaz Bir kılıç gibi uzanan kanatları altında Gökyüzüne sesini katan kuşun kanadında yine doğdum Haziran hep sarardı Hep sarardım Adem DEMİR Haziran 2023